Het was een warme dag, maar 't wordt snel fris. Voor de tijd van het jaar.
Overmorgen zijn we in Capua. Dan slaap je in een warm huis.
Geitenvel is ook niet gek, maar we zitten hier als vluchtelingen in eigen land.
We zijn geen vluchtelingen. We zijn op manoeuvre.
Goed dan, we zijn hier op manoeuvre terwijl de tiran in Rome zit.
En toch slaap ik zo vast als een kind in m'n tent.
Maar vannacht misschien niet. - Het spijt me dat het je stoort.
Hij is zo klaar. Quintus is goed in dat soort dingen.
Ik hoop het. - Je zoon Quintus?
Ik wist niet dat hij hier was. - Hij is vanmorgen aangekomen.
Dat is beter.
Geschreeuw bederft de eetlust.
Quintus heeft z'n fouten, maar hij is loyaal en onbevreesd.
Meer kan een vader niet verlangen.
Zo is het precies.
De hond heeft het eindelijk opgebiecht.
Bloed, op je gezicht. Was je.
Wel, waar is Durio? Waar is het goud?
Ze hebben Durio vermoord, zoals je dacht.
Daarna zijn ze noordwaarts gereden, zo in de armen van Caesars verkenners.
Twee Romeinen en twintig Ubiërs. Te veel voor onze jongens.
Ze zijn gevlucht en lieten het goud achter.
Kan niet. Ik heb bericht gekregen uit Rome. Caesar heeft het goud niet.
Mijn man krijgt altijd de waarheid los.
Dan hebben z'n verkenners 't gehouden.
Zoek die verkenners. Nu.
Zie je, het tij keert al.
Zonder het goud krijgt Caesar het moeilijker om Rome te bedwingen.
Zonder het goud is onze situatie ook niet best.
Zonder goud zal hij geweld moeten gebruiken.
Zodra hij bloed begint te vergieten, zal het volk zich tegen hem keren.
En zonder het volk heeft hij niets.
De krijgswet is van kracht ter bescherming van alle burgers.
Samenkomsten van meer dan drie man zijn verboden op openbare plaatsen.
Er geldt een avondklok.
Al wie zich na het donker op straat bevindt...
zal onmiddellijk moeten terechtstaan.
Lang leve generaal Gaius Julius Caesar...
redder van onze republiek.
Jupiter Optimus Maximus.
Maak u bekend, burger.
Gaius van de Julii, Caesar genaamd.
Spreek.
Ik verzoek u nederig om auguren te verrichten...
zodat Rome weet of de goden mijn daden goedkeuren.
U bent de stad gewapend binnengetrokken.
Dat is meestal een slecht voorteken.
De goden weten dat m'n bedoelingen vreedzaam zijn.
Het volk moet dat ook weten.
Goed.
Er zullen auguren verricht worden op de eerste zuivere ochtend.
Laten de vogels vliegen waarheen ze willen.
Hoe gaat het? - Ellendig.
Slaaf van een rebel.
Een succesvolle rebel. - Afwachten. En met jou?
Als slaaf van een bloeddorstige vrouw ben je pas ellendig.
Het feest van vanavond... Geen schelpdieren, vraagt Caesar.
Dit is de gastenlijst.
Je meesteres weet toch dat dit een hele eer is?
Dat weet ze heel goed.
Caesars gastvrouw is de eerste dame van de stad.
Op Caesars vrouw na. - Calpurnia?
Caesar wil dat ze stil, mooi en waardig is, meer niet.
Ze is een soort van standbeeld.
Een heel chique lijst.
Alle aristocraten die nog in de stad zijn.
Hij wil ze toch niet ombrengen? - Dat denk ik niet.
M'n meesteres houdt niet van verrassingen.
Servilia?
Waarom nodigt hij haar uit?
Kan er nog iets zijn tussen hem en die afgetrapte sandaal? Vast niet.
Er zit nog leven in haar.
Ik laat haar niet tussen Caesar en mij komen.
Waarom is Servilia uitgenodigd?
Servilia van de Junii.
Vanwege haar zoon, uiteraard.
Maak je me daarvoor wakker?
Natuurlijk. Hij moet Brutus symbolisch te vriend houden.
Het mag niet lijken of Brutus z'n vijand is.
Het is geen liefde, het is politiek. - Goeie goden, laat me slapen.
De geitentestikels, domina. - Die zijn voor Octavianus.
Haal Demeter.
Eet ze, nu ze nog warm zijn. - Liever niet.
Dat moet. Je ontwikkelt een vrouwelijke anima en dat bevalt me niet.
Ik ben maar een jongen en...
De vader van m'n moeder pakte elke slavin.
De mannen van de Julii zijn mannelijke mannen. Eet op.
Nee. - Je gaat niet eerder weg.
Demeter, het banket vanavond. Geen schelpdieren.
En kook de lampreien tot ze dood zijn, maar niet langer.
Ik wacht.
Flinke jongen.
Broer.
Heeft moeder Glabius laten ombrengen? - Natuurlijk niet.
Weet je dat zeker? - Zo zeker als ik kan zijn.
Zweer je het op Jupiters steen?
Ik zweer het op Jupiters steen.
Als ze het gedaan heeft, als zij hem omgebracht heeft...
rijt ik haar keel met m'n tanden open.
In Narbo heb je hiervoor tien feesten.
Narbo is niet vol lijken en mensen die hun huis niet uit durven.
Raar moment voor een feest.
Ik kan geen handel beginnen zonder feest.
Deze dag is gunstig. Het is volkomen veilig.
Toen Sulla's soldaten in Rome waren, was het hier een bloedbad.
Caesar is Sulla niet. De krijgswet is afgekondigd om de orde te handhaven.
Afwachten.
U zult tevreden zijn. Bezorg me een varken en ik zorg voor een feest...
desnoods in Hades.
Musa, van de oliehandelaar, diende wulken op in plaats van oesters...
en iedereen spotte ermee.
Goddelijke Janus, ik bied u dit feest aan.
Ik smeek u, wees ons genadig...
en wees m'n handel gunstig gezind.
Lucius Vorenus, Marcus Antonius wil je spreken.
Nu? - Nee, volgend jaar.
Vorenus.
Kameraad. Ik herkende je haast niet zonder zwaard.
Wegwezen, Cato.
Amusant, hè?
Cato. - Als u het zegt.
Natuurlijk vind jij het niet amusant.
Hoe bevalt het burgerleven? - Goed, tot nu toe.
Ik kan je aan een kruis laten nagelen wegens desertie.
Ik ben geen deserteur. M'n tijd zat erop. Ik heb m'n belofte gehouden.
U hebt...
Wat heb ik gedaan?
Eenmaal over de Rubicon zijn Romeinen burgers. Ik had geen keus.
Dwaas, zoals een priester verblind door een kap.
Sinds de stichting van Rome... - Bespaar me dat, Vorenus.
De tijden veranderen. Het leven is water, geen steen.
Dan zal ik vast verdrinken.
Zie je dan niet dat de republiek al lang dood is...
en dat Caesar Rome van de ondergang wil redden?
Dat zie ik niet.
Genoeg.
Wat voor handel wil je beginnen?
Goederen invoeren uit Gallië. Slaven, truffels...
Kruidenier?
Een betrouwbaar soldaat als jij, dozen tellen, rekeningen opmaken...
Je zult gauw gek worden. - Kan zijn.
Ik heb je nodig, Vorenus.
Caesar heeft je nodig.
Jij bent de beste. De mannen respecteren je.
Het wordt een harde strijd. - Tegen Romeinen.
Bloed is bloed.
Wil je echt dat het 13e zonder jou ten strijde trekt?
Kom terug en je krijgt bij de evocati de rang van prefect.
Van de eerste graad.
Met een bonus. Laten we zeggen tienduizend sestertiën.
Ik heb dit pad gekozen en ik ga het volgen.
Je kwetst me, Vorenus.
Je kwetst me diep.
Ga nu maar.
Goedendag, burger.
De volgende keer zal ik niet zo aardig zijn.
Wat ziet u?
Ik weet het niet zeker, maar volgens mij is uw geheim veilig.
Niet zeker? - De tekenen zijn dubbelzinnig.
Wat heb ik daaraan?
Zeg me wat je verbergt en ik kan preciezer zijn.
Er is een kind bij betrokken.
Een mannelijk kind?
De baby?
Laat maar.
Zoals u wilt.
Als u hier iets aan hebt, ik zie...
dat uw man rijk zal worden.
Zo rijk als Croesus.
Dat is toch iets, hè?
Dank u.
Goed zo. Klaar.
Water.
Hoe zag ik er acht jaar geleden uit?
Net hetzelfde.
Acht jaar... - Vol verweerde Gallische sletten.
Wanneer heeft hij voor het laatst een echte dame gezien? En zo'n knappe.
Bloemen... - In bloei?
50.000 voor de klerken van de magistraten.
Zoveel?
Ik wil hun loyaliteit kopen. Laat ze voor het geld tekenen.
En hoeveel voor de onderpretoren?
Niets. Als ze horen hoeveel de klerken krijgen, komen ze bedelen.
En houden we niets meer over. We moeten vlug een paar rijken doden...
anders zal de bron opdrogen.
Heel gauw. - Ik wil alleen doden als het nodig is.
Een nobele strategie. Een verrassingselement ongetwijfeld.
Je mag straks zeuren.
Ik denk dat dit passend is.
Precies goed.
Vorstelijk, maar niet buitensporig.
Een goed begin, als er niemand komt. - Ze komen heus wel.
Misschien had ik moeten wachten.
Ze komen wel.
En als ze komen, probeer dan af en toe te lachen.
En blaf ze niet af.
Wie is dat?
Erastes Fulmen, onze eregast. Bouw, brandverzekering, olijven...
Bedankt voor uw komst. Het was vast niet makkelijk.
Vanwege die paar soldaten? M'n vrouw, Phyllis.
Alstublieft... - Ga zitten en drink wat wijn.
Dorstige weg, hè?
Zuster.
Alles goed? - Ja, maak je geen zorgen.
Is dat de kleine Lyde? - Salve, Lucius.
Lang geleden, hè?
M'n man, Evander Pulchio. - Welkom.
Het is me een eer.
Bedankt voor het varken, vooral nu alle winkels dicht zijn.
Bedankt voor de uitnodiging. - Graag gedaan, Servilia.
Ik wilde dat je kwam.
Hoezeer het je ook tegenzit, we blijven vrienden, niet?
Ze heeft een goede cosmetiste, maar een minnares voor Caesar? Absurd.
Ga opzij voor proconsul Gaius Julius Caesar...
zoon van Venus, imperator van de Gallische legioenen.
Ga opzij en laat hem door.
Alsjeblieft, ik ben het maar. Til jullie hoofd op.
Allemaal, hoofd omhoog.
M'n lieve nicht.
Vereerde oom, welkom. Welkom thuis.
Servilia van de Junii, aangenaam.
Een genoegen.
Het genoegen is wederzijds.
Het spijt me dat uw zoon niet hier is.
Het spijt mij ook.
Ik hoop dat u hem z'n afwezigheid vergeeft.
Hij is en blijft uw vriend.
Ik begrijp het volkomen.
Groet Brutus van me.
Hij zal nooit reden hebben om onze vriendschap te betreuren.
Niemand van u trouwens.
Voor wie u in het verleden ook partij hebt gekozen.
Wapens? - Nee.
Waar komen jullie vandaan? - Aeternum.
Welke handel? - Lijkenophalers en beendermaalders.
Dan ben je hier aan het goede adres. Wie zijn dat?
Scythen. Ze spreken onze taal niet.
Kom dan maar binnen.
Jij, daar.
Je bruten moeten van de vrouwen afblijven.
Je hebt vast flink geplunderd in Gallië.
Ik mag niet klagen.
Handig om nu contant geld te hebben.
Met je huis en akkers kun je niet vluchten als je verkeerd gegokt hebt.
Wie zal er winnen, denk je? - Moeilijk te zeggen.
Je hoopt toch dat jouw man wint. - Caesar is m'n man niet meer.
Je buit... Je gaat de opbrengst vast aan anderen lenen.
Nee, ik ga deze insula terugkopen. Dus hou ik geen geld over.
Ik ga met een importhandel beginnen. Slaven, vooral.
Slaven?
Luister, ik heb vrienden...
Bona vrienden.
Als je hulp nodig hebt, kom dan naar mij.
Nog wat wijn.
Er zijn zelfs onwijze mannen die zeggen...
dat een witte vogel in een zuidelijk kwadrant geen enkel voorteken is.
Dat zijn de barbaarse innovaties van tegenwoordig. Barbaars.
We lijken wel Syriërs.
Helemaal mee eens. - Syriërs, inderdaad. Scythen, zelfs.
Als opperaugur ben ik blij u dat te horen zeggen.
Er wordt gezegd dat u een man bent met modieuze opvattingen.
Ik geloof dat religie het domein is van onze eerbiedwaardige priesters.
Een soldaat moet zich daar niet mee bemoeien.
Fijn dat te horen.
Octavianus, zit daar niet zo. Zeg iets geestigs.
Ik heb niets te zeggen, moeder.
Jij daar. Wat poëzie.
Ze kan hele bladzijden opdreunen.
De hel in gaan is makkelijk. De poorten des doods staan altijd open.
Er weer uit klimmen, dat is de moeilijkheid.
Een beetje somber, maar dat geeft niet.
Ze heeft haar man verloren.
Het was verkeerd je zuster uit te nodigen.
Ik kon niet anders.
Praat met Evander.
Tijd om je vrouw thuis te brengen. - Ze wil niet.
Dwing haar dan.
Het is tijd. - Nu nog niet.
Het is tijd.
Laat me los. - Alsjeblieft, Lyde.
Laat me los, of ik vertel hem een mooi verhaal.
Wil je ons allemaal dood hebben?
Ik hou van je. Waarom hou jij niet van mij?
Alsjeblieft. - Ik ben je vrouw.
Je hebt Persephone beloofd dat je zou zwijgen.
Heb ik niet gezwegen? - Als mijn man...
Je man is een blinde dwaas.
Hoor je me? Een blinde dwaas.
Z'n vrouw?
Caecilia.
Hoe gaat het met Caecilia?
Ze is gezond, dank u. - Mooi.
Ik herinner me dat ik haar verjaardag vergeten ben.
Haar verjaardag?
Misschien kan ik het goedmaken met een geschenk?
Dat is echt niet nodig.
Het is moeilijk om het juiste geschenk te vinden voor een vrouw.
Wat dacht u van een som geld? - Dat is een goed idee.
Laten we zeggen: honderdduizend sestertiën.
Heel aardig van u.
M'n vrouw heeft helaas een dure smaak.
Dat hebben de beste vrouwen vaak. - 150.000?
Ze zou haar slaven zijde laten dragen, als het kon.
Ze eet oesters als ontbijt.
Elke dag.
Dan moet ze heel voorzichtig zijn.
Je kunt stikken in oesters.
Tweehonderdduizend.
Dat is een heel genereus en passend geschenk.
Ze zou u zeer verplicht zijn.
Als ze me maar hoog schat. - Dat heeft ze altijd gedaan.
Het is niet onzedelijk om dat te blijven doen.
Wij begrijpen elkaar.
Noteer het.
Tweehonderd voor de opperaugur.
De dwaas denkt dat hij Midas is.
We vragen de priesters morgen om vergeving. Dat is duur, maar...
Het is een slecht voorteken, slechter kan het niet.
Je zuster en haar man mogen hier nooit meer komen.
Zoiets doe je niet.
Salve, plebejer.
Centurio Lucius Vorenus? - Wie wil dat weten?
Quintus Pompeius.
Dit is een belediging.
Waar is het goud? Zeg op, hond.
Welk goud? Wees duidelijk.
Is dat duidelijk genoeg? - Niet echt. Welk goud?
Koppig, hè?
Ik neem aan dat die slet je vrouw is.
Pak haar beet.
Ik weet van geen goud.
Ik zoek het goud uit de schatkist dat je van m'n vader gestolen hebt.
Ik heb geen goud gestolen. Je bent verkeerd ingelicht.
Ben je niet het hoofd van de verkenners van het 13e?
En heb je vorige week geen graanwagen tegengehouden?
Ja. Hij werd bestuurd door vermomde soldaten.
We hebben ze verjaagd. - En niet in de wagen gekeken?
We hadden geen tijd. Voor zover ik weet staat hij daar nog.
Leugens. Snij maar.
Een hoera voor m'n vriend Lucius.
Waarom kijk je zo somber?
Wie is dat?
Quintus Pompeius, bevelhebber van de Tyrrheense vloot. De gesel van Neptunus.
De gesel van Neptunus.
Hij zoekt een wagen met goud uit de schatkist.
Goud uit de schatkist?
Wat spannend.
Stel m'n geduld niet op de proef.
Maak dat je wegkomt. En neem dat gespuis mee.
We gooien Quintus hier in de Tiber...
we rijden met een wagen naar de plaats waar het goud ligt...
we graven het op en varen naar Spanje.
Stil. Ik probeer te denken. - Wat is daar mis mee?
Ook al was het geen doodzonde om heilig bezit te stelen...
Dat wist ik niet.
Je rijdt ook nog in een draagstoel door de stad en je bazuint je diefstal rond.
Morgen weet iedereen wat je gedaan hebt en waar je bent. In mijn huis.
Wat moet ik dan doen?
Je moet het teruggeven.
Ga naar Caesar en neem Pompeius z'n zoon mee. Misschien spaart hij je.
Teruggeven? Geen denken aan. - Dat is een bevel.
Ik wil een geschenk met je delen en... - Een bevel.
Ze zijn m'n huis binnengedrongen en hebben m'n vrouw bijna vermoord.
Goed dan.
Maar jij gaat met me mee, hè? - Je moet het zelf oplossen.
Goed.
Dan ga ik maar eens.
Succes, centurio.
Vergeef me, ik kom zo snel mogelijk terug.
Neem me niet kwalijk.
Pullo, jij schurk.
Wat heb je nu weer gedaan?
Heer...
Lucius Vorenus zei dat ik moest komen.
Wie is dat? - Quintus, de zoon van Pompeius.
Inderdaad.
Quintus, ouwe makker.
Fijn je te zien.
Leg eens uit.
Het zit zo. Hij kwam het goud zoeken.
Welk goud?
Het goud dat Pompeius uit de schatkist gestolen heeft.
Heeft Pompeius het niet? - Nee.
Als ik geweten had dat het goud uit de schatkist kwam...
had ik het niet aangeraakt.
Maar dat meisje daar... - Kom ter zake.
Waar is het goud?
In veiligheid. Ik heb het begraven.
Diep in het bos, een paar mijl van de Porta Flaminia.
Dank u.
Hiervoor zul je boeten. - Je kunt beter.
Laat hem met rust.
Ik heb veel respect voor je vader en z'n familie, Quintus.
Kus m'n reet, vuile verrader. - Charmant kereltje.
Geen angst, ik laat je leven en ik bied je vader een wapenstilstand aan.
Een wapenstilstand? - Stil.
Ben je gek geworden? Ze liggen op hun rug in het zand.
Stil.
Een wapenstilstand, met goede voorwaarden.
Als het geweld voortduurt, zal dat aan je vader en z'n bondgenoten liggen.
M'n vader heeft geen wapenstilstand nodig.
Over twee volle manen zit je op een spies in het Forum.
Zet 'm op een paard.
Stoute vrouw.
Je hebt me nooit verteld dat Caesar zo'n passie voor je had.
Dat is niet zo. - Ik heb gezien hoe hij naar je keek.
Zoals de stier die Europa dekte.
Ik neem het hem niet kwalijk.
Zulke...
schoonheid.
Zulke schoonheid.
Je bent te aardig. Veel te aardig.
Caesar voelt zich niet tot mij aangetrokken en ik niet tot hem.
En zo bescheiden.
Is ze niet mooi, Calpurnia?
Ze ziet er niet wellustig uit, zoals veel vrouwen van haar leeftijd.
Ze heeft vast een geheim drankje. - Je probeert luchtig te doen.
Vergeef me, daar voel ik niets voor.
Je zult het nog betreuren dat je die laat leven. Hij is kwaadaardig.
Dat zal ik van nog veel niet-doden betreuren.
Ga samen met Pullo het goud halen.
Legionair Pullo.
Je bent een dief.
Een dwaze, onbekwame dief.
Maar we zullen doen alsof je dwaasheid een soort van eerlijkheid is...
en je niet straffen.
We gaan je zelfs belonen.
Ik twist niet graag met Fortuna en je bent duidelijk haar lieveling.
Geef hem honderd goudstukken.
Dank u, generaal.
Zoals u wilt.
Trek m'n oordeel nooit in twijfel in het bijzijn van onze vijanden.
Je hebt een goed geheugen. Onthou het.
Ik zal het onthouden. - Ingerukt.
Mannen, te paard. En snel een beetje.
Waarom kijk je zo? - Marcus Antonius heeft gelijk.
Een wapenstilstand nu is tactisch onjuist.
Dat hangt van de voorwaarden af.
Voorwaarden die Pompeius niet kan aanvaarden, maar de senaat wel.
Snel van...
Blijf staan, dominus. Breng ons naar een plaats waar niemand ons ziet.
Is hij vergiftigd?
Hij heeft morbus comitialis. Het gaat zo voorbij. Doe de deur dicht.
Moeten we geen arts roepen? - Nee.
Het mag niet bekend raken.
Niemand zal een man volgen die Apollo gestraft heeft met de morbus.
Zweer bij Orcus dat je dit aan niemand vertelt.
Is alles in orde, echtgenoot?
Niets ernstigs.
Kom.
Ik ben moe. We gaan weg.
Zoals u wilt, natuurlijk. - Welterusten.
Een aangename avond gehad? - Jazeker.
Je nicht Atia is heel beleefd...
en de opperaugur heeft veel stichtende dingen gezegd.
Ik ga niet meteen met je mee naar huis.
Maar je bent niet in orde. - Ik ben weer beter.
Ik moet dringende zaken afhandelen. - 's Nachts?
Dat hoort niet. - Het is nodig.
Ik moet klaar zijn om Pompeius te achtervolgen...
zodra hij de wapenstilstand weigert. - Zal hij weigeren?
Ik denk het.
Wat is er, moeder?
Ik ben alleen. Ik ben helemaal alleen.
Wat schrijft hij? - Belachelijk.
Wat schrijft hij? - Niets van belang.
Hij stelt een wapenstilstand voor.
Met dat gespuis? Zijn jullie vrouwen? Ik laat ze verkrachten.
Stil. Eruit.
Hij heeft gelijk. Er kan geen sprake zijn van een wapenstilstand.
Natuurlijk niet. - Caesar vraagt niet veel.
Immuniteit, wederzijdse ontwapening.
Ontwapenen? Ik ben de wettige consul. Hij is een misdadiger.
Maar hij heeft de stad in handen. - Hij is een verrader.
We moeten eerlijk zijn.
Consul, hij is opmerkelijk vreedzaam.
Hij heeft je bondgenoten niet gedood.
We moeten het voorstel serieus bekijken.
Hij probeert een wig te drijven tussen ons.
Met een wapenstilstand winnen we tijd. - Jullie zijn inderdaad vrouwen.
Dwazen.
Zeg dat je van hem houdt.
Zeg het en ik ga weg, en ik kom nooit meer terug.
Ik hou van hem.
Op de ziel van m'n kinderen, ik hou van hem.
Titus Pullo, wat een plezier.
Hebben ze je laten gaan? - Ja.
Waar is Vorenus? - Hij is naar de schrijn van Janus.
Dit is Evander Pulchio, de man van mijn zuster.
Evander.
Goedendag, soldaat.
Jij ook.
Wil je wat water? - Ja.
Ga zitten.
Grote Jupiter, geef ons duidelijke tekenen...
binnen de grenzen die ik uitgetekend heb.
De voortekens zijn goed.